10/2/2009 - DİKKAT! 13.CUMA çıkabilir...

7/11/2008 - Her güzel şeyin sonu

Mayıs ayında başlayan tatlı telaş nihayetinde bitti. Aslında onca koşturmaca ve yorgunluğun acısını çıkarmak istiyorduk balonun ardından ama kendi adıma o koşturmacayı özlediğimi fark ettim. Elbette yapılan işin sonucunun, hepimizi fazlasıyla tatmin etmiş olması benim böyle hissetmemde etken. Mayıs ayında başlayan “Cumhuriyet Balosu” heyecanı çok ama çok güzel bir sonla hepimizin yüzünü güldürdü. Darısı gelecekteki güzel 29 Ekimler’e.

Bu bizim için büyük bir fırsattı. Yani yönetimin erken seçilmesi ve tüm yazın bize çalışmak için kalması ile heyecanlı bir telaşa girdik. İyiki de girmişiz... Her ne kadar önce bu kadar önemli bir organizasyona başlamanın tedirginliği olsa da içimde, işlerin yolunda başlaması ile heyecan cesareti de getirdi beraberinde. Elbette beraber çalıştığınız ekibin verdiği pozitif enerji de var işin içinde. Şimdiye kadar Moskova’da geçirdiğim en keyifli yaz oldu bu sayede.

Böyle ayrıntılı ve büyük bir işe girince insan sanki hep birşeyleri unutuyormuş gibi geliyor. Aynı anda birden çok şeyi düşünüp hepsinin üzerinden defalarca geçmek yorgunluk yaratsa da, işin adı “Cumhuriyet Balosu” olunca zaman bir türlü geçmek bilmiyor. Ama aslında çabucak da olup bitiyor. Yani onca ay sadece onu düşün, onun hakkında konuş, gece gündüz kafanda türlü hesaplara gir ve birkaç saatte hepsi bitiversin. Tadı damağımda kaldı resmen. Bir de etraftan güzel yorumlar gelince, keşke henüz bitmemiş olsa diyorum...

 Geceye damgasını vuran ise kesinlikle Erol Evgin ve muhteşem ekibiydi doğrusu. Zaten Erol Bey ilk aklımıza geldiğinde, bu programa uyacak başka biri olamayacağını da düşünmüştüm. Zaten öyle de oldu. Muhteşem bir sahne performansı ile balonun adına yakışacak bir coşku yarattılar hem kendisi, hem ekibi. Ardından gelen 1.5 gün gibi kısa bir zamanda ise hem kendisinin hem de ekibindeki değerli müzisyenlerin harika kişilikleri bizleri etkiledi. Moskova’da keyifle gezdiğimiz bu kısa zamandan, öyle sanıyorum ki çok güzel anılar kaldı herkesin aklında.

İşin en güzel yanı ise balonun üzerinden bu kadar zaman geçmiş olmasına rağmen, hala balodan bahsedildiğini duymak, övgülerini almak ve bunun keyfine varabilmek. Her yıl yaptığı yardım amaçlı organizasyonları ile Moskova Türk Kadınlar Organizasyonunun bu projeyi de başarı ile gerçekleştirdiğini görmek en büyük mutluluğum.

Ama her güzel şeyin de bir sonu oluyor malesef. Sabah erken saatlerde evden çıkmalar, Moskova’nın bazen çileden çıkaran trafiğinde koşturmacalar, hesap-kitap işleri arasında geçen onca ay. Tabi çok keyifli kısımları da vardı. Bu sayede pek çok kişiyle tanıştık, Moskova’da ne kadar güzel ne kadar hoşsohbet insanlar olduğunu gördük. Hele geceye hazırlık telaşı... Sabah erken saatte otelde koşturmaca, ardından havaalanında karşılama, otobüs şoförünün ben ve ekibe sürprizi olan kısa şehir turu içinde eyvah geç mi kalıyoruz telaşları, posterler asıldı asılıyor, ses sistemi... Tabi bayan olunca başka telaşlar da var.. Giyim kuşan, süslen, saç-baş..  Ertesi gün başlayan gezi programı içinde gelişen keyifli saatler. Şimdi geriye baktığımda, kendimi boşluğa düşmüş gibi hissediyorum. Sanki yapmam gereken birşey varmış da unutuyormuşum...

Tüm bunların amacı ise tüm koşturmacalara ve yorgunluklara bedel. Hem “Cumhuriyet Balosu” olduğu için, hem de sonuçta yardıma muhtaç olanları mutlu edeceği için. İşte sırf bu iki önemli sebeb için uykusuz kalabilir, stres olabilir, yorulabilir ve sonunda büyük bir haz duyabilirim, herzaman... Bundan sonra da birbirinden güzel organizasyonlarla hepbirlikte olmak dilekleri ile, herkese sevgiler...

12/8/2008 - Ve... tatil notları

İşte bir tatil daha “Rüzgar gibi” geldi geçti. Elbette her tatil gibi. Şimdiye kadar yeterli gelen bir tatilim olmadı ki hiç... Ama bu defa gerçekten çokkısa geldi diyebilirim. Moskova’nın havasının yağmurlu ve kapalı olması da buna bir etki oldu elbet. İncecik kıyafetleri, sıcacık havayı, denizi, güneşi bırakıp gelmek zor geliyor tabi.

Tatil kısa olsa da dolu doluydu aslında. Ankara-Anamur-Ankara olarak şekillenmiş tatil programımızda ancak Anamur’da dinlenebildik. Ankara her zamanki gibi koşturmacalarla geçti. Bu koşturmacaların içinde keyifli olanlarının yeri fazlaydı. Eski dostlar, arkadaşlar her zaman olduğu gibi yine bizleri yalnız bırakmadılar elbet. Facebook’a bir kez daha teşekkürettim yani içimden. Artık Türkiye’ye yaptığım seyahatlerim çok daha renkli geçiyor iyi ki...

Onun dışında deniz-kum-güneş üçlemesinden yeterince nasibimizi aldık elbet... her ne kadar 10 gün yeterli gelmediyse de olan kadarı ile yetinmeyi öğrendik. Bol bol denizde yüzüp güneşin altında cayır cayır yandım. Moskova’ya dönmeden iyice güneş depoladım.

Moskova’ya dönmekten bahsedince. Yine oldu! Bavullardan birisi geç geldi. Bu atık bir Türk Hava Yolları klasiği haline geldi. Bu kadar sık tekrarlanması gerçekten çok can sıkıcı. Dün gece elimize geçti bavul ama öncesinde yaşanan sinir harbi ve baş ağrısı cabası...

Sonuçta evime döndüm işte. Evim evim güzel evim. Bir sürü iş beni bekliyor. En başta kendime evin bir köşesinde atölye hazırlayacağım. (neresiyse artıkorsı sanki yer varmış gibi...) ben yine de bunun için çaba sarfedicem. Artık zamanı geldi de geçiyor bile...

11/7/2008 - Günün özeti...

KafeHose'daki sohbetimizin ardından (burada değinmeden geçemeyeceğim... KafeHouseların kendine bir çeki düzen vermesi lazım, hem salata küçük ve kötüydü hem de mohitonun naneleri artık çürümeye başlamış değil, resmen çürümüştü !!!) Arbattaki keyifli yürüyüş başladı. Önce benim çok sevdiğim bir mağaza var oraya girdik. İlginç dizaynlarda kıyafet ve aksesuarların olduğu bir yer. Kumaşları pek beğenmesek de modeller fena değildi.. Tabi ben yine oradaki değişik tasarımlı broşlara takıldım ve baktım indirime de girmiş, Merail'in sen bunu yaparsın uyarılarına rağmen şu an ikisi de bilgisayar masamda durmaktalar :) Aynı yerden aldığım kelebekli sevimli fincanım gibi :) Fincan kolleksiyonuma bir yeni üye katıldı anlayacağınız ;)




Ardından Arbat'ın vazgeçilmezi olan ketenciye girdik. Aklım fena halde keten masa örtülerinde kaldı, sanırım Türkiye dönüşü o örtülerin bir ifadesini alacağım ama öncesinde bu hafta sonu gidip mutfak önlüklerinden almaya karar verdim. Malum Türkiye'ye giderken hediye telaşı sarıyor insanı...

Derken bir de baktım ki zaman bitmiş, çocukları almışım, eşimle birlikte maçın yolunu tutmuşuz. Çok da iyi yapmışız hava mükemmeldi. Zaten önümüzdeki haftadan itibaren sıcak olacakmış. Olur tabi ben gidiyorum ya :/


Akşam eve dönüğümde yürümekten ve fazla oksijenden sanırım leyla gibi olmuştum. Ama uzun güzel bir gün de bitiyor işte... darısı diğer günlerin başına ;)

6/7/2008 - Kimisi yağmur duasında, bizler burada...